گفت : چرا نخندم ؟ كه آفتاب جدائى بر سر ديوار رسيد و روز انتظارم به سر رسيد ، اينك درهاى آسمان گشاده و فرشتگان ندا در مىدهند كه فلان مىآيد ! وصل آمد و از بيم جدائى رستيم * با دلبر خود به كام دل بنشستيم ! [ آيات 185 - 183 ] ( تفسير لفظى ) 183 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ . اى كسانى كه ايمان آورده‌اند ، بر شما روزه نبشته آمد چنان كه بر پيشينيان نيز نبشته بود تا مگر باز شما پرهيزكار شويد « 1 » . 184 - أَيَّاماً مَعْدُوداتٍ فَمَنْ كانَ مِنْكُمْ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ وَ عَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعامُ مِسْكِينٍ فَمَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَهُوَ خَيْرٌ لَهُ وَ أَنْ تَصُومُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ . ( روزه ) چند روز شمرده شده است ، پس از شما هركس كه بيمار يا در سفرى باشد به شمار آن در روزهاى ديگر روزه گيرد و بر كسانى كه نتوانند روزه‌دار شوند ، باز خريد آن غذا دادن به درويش است براى هر روز يك خوراك و هركس بيشتر كند خوبى به خود او باز مىگردد و اگر روزه بداريد براى شما بهتر است اگر دانيد ! 185 - شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدى وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ كانَ مَرِيضاً أَوْ عَلى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلى ما هَداكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ . ماه رمضان كه قرآن در آن ماه نازل شد ، رهنمون مردمان و نشانه‌هاى راهنمائى و جدائى ميان حق و باطل است ، پس هركس از شما كه ماه را ديد ( و مقيم بود ) بايد روزه بدارد و هركس كه بيمار يا در سفر است به همان عدّه از روزهاى ديگر روزه بدارد ، چون خداوند براى شما آسانى خواهد نه سختى ! و بايد كه شمارهء روزه را تمام و كامل كنيد و خداوند خويش را به بزرگى بستائيد كه شما را هدايت كرد تا مگر او را سپاس گزاريد . ( تفسير ادبى و عرفانى ) 183 - يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . . : تا آخر آيه . خداوند به زبان اشارت و بيان حكمت مىگويد : اى شما

--> ( 1 ) مفسران نوشته‌اند : بر ترسايان پيشينيان روزهء ماه رمضان را واجب كردند و چون روزه گاه در تابستان گرم و گاهى در زمستان سرد واقع مىشد ، آنها به روز بهار تغيير دادند و ده روز كفاره علاوه كردند و بر اول و آخر رمضان يك روز روزه افزودند - ولى پيغمبر فرموده : روزه را با ديدن ماه بگيريد و با ديدن ماه بعد بخوريد و افزودن بر آن درست نيست . نوشته‌اند خداوند روزهء روز سيزده و چهارده و پانزده هر ماه را بر آدم صفى واجب كرد علت آن بود كه چون به زمين آمد از گرمى و تابش آفتاب سوخت و سياه شد ولى پس از روزهء سه روز ، بدنش سفيد شد به اين جهت آن سه روز را ايام البيض خوانند . پس پيشينيان از آغاز آدم هم روزه داشته‌اند ، پيغمبر فرمود : روزه نصف صبر است و صبر نصف ايمان است و داراى سه ركن است : 1 - بايد بدانند كه ماه رمضان 29 يا 30 روز است و به گفتهء يك عدل اكتفا كنند ، اما در آخر ماه دو عدل بايد و اگر شهرى كه ماه ديده‌اند با شهر ديگر كه ماه نديده‌اند 16 فرسنگ فاصله باشد بر شهر دوم پيروى واجب نيست . 2 - نيت است كه هر شب بايد نيت روزه كرد . 3 - از خوردن و آشاميدن از روى عمد و قصد خوددارى بايد كرد .